Ég er að lesa bók sem heitir því afskaplega skemmtilega nafni “Lorentzian Wormholes: From Einstein to Hawking” eftir Matt Visser. Eins og nafnið á bókinni (og titillinn á færslunni) bendir til þá fjallar hún um ormagöng, tímavélar og annað gotterí, allt skoðað mjög vandlega og tæknilega með almennu afstæðiskenninguna og skammtasviðsfræði að vopni. Þið vitið hvernig góðar skáldsögur geta komið í veg fyrir að maður fari að sofa á skikkanlegum tíma? Þessi bók er þegar búin að gera mér þann óleik í tvígang…
