Það er víst ekki hægt að fela sig endalaust…

Það hefur ýmislegt gerst síðan ég gerði síðast vart við mig hér. Staka hélt tónleika 1. maí með Parísarprógramminu og tókust þeir ágætlega enda kannski ekki við öðru að búast þegar er búið að flytja prógrammið á mörgum tónleikum áður. Í gær var svo haldið eiginlegt eftirtónleikapartý þar sem svo að segja allur kórinn auk viðhengja hittust í garðinum á bak við listasafnið og allir grilluðu og átu og drukku og voru háværir. Og sumir ræddu um svarthol og ormagöng… Um síðustu helgi tókst Leeds að skíta upp á bak og tryggja sig endanlega niður í það sem einu sinni hét þriðja deild. Það er ekki laust við að spilamennskan minni á ØKF6 sem hefur staðið sig mjög svipað það sem af er keppnistímabils. Um það má lesa á þar til gerðri síðu. Og svo hefur wordpress liðið tekið upp á því að íslenska tæplega hálft kerfið með afar undarlegum afleiðingum þar sem nú er allt saman hrærigrautur af íslensku og ensku. Enn sem komið er hef ég þó ekki rekist á neinar af þeim hryllilegu rassbögum sem alltaf koma upp þegar reynt er að íslenska tæknimál. Ef það gerist færi ég allt yfir á ensku!

Unhvursslags ferðasaga…

Þá er ég kominn aftur til Danmerkur og svona um það bil kominn í gang eftir þetta frábæra ferðalag. Það var svo sem í nógu að snúast í París, fyrstu dagarnir fóru í lokaæfingar fyrir tónleikana okkar Guðnýjar (og auðvitað smá túrhestaþvæling líka), mamma og pabbi komu á föstudeginum langa, borðuðu með okkur súpu um kvöldið og skoðuðu sig svo um í París á laugardeginum. Á páskadag var svo komið að tónleikunum og ég held það megi segja að þeir hafi bara gengið vel, auðvitað var ekki allt fullkomið en hljómurinn var góður, flytjendur vel samanspilaðir og áheyrendur (sem voru eiginlega mun fleiri en við reiknuðum með, prógrömmin kláruðust alveg!) voru sjáanlega ánægðir. Það var sérstaklega gaman að fá áheyrendur sem voru hvorki tengdir kirkjunni né flytjendum heldur ákváðu að mæta eftir að hafa séð tónleikana auglýsta (og voru því trúlega nokkuð hlutlausir fyrirfram…), enn skemmtilegra var svo að þeir virtust mjög sáttir með það sem þeir heyrðu. Eftir tónleikana var svo boðið upp á íslensk páskaegg, viðstöddum til mikillar ánægju! Svo fórum við fjögur út að borða á alveg frábæran veitingastað þar sem allt er fullt af myndum af hundum. Maturinn var hinsvegar enginn hundamatur! Mánudagurinn var notaður í túristaráp í mestu rólegheitum, við fórum meðal annars í siglingu á Signu, en svo fórum við til Versala á þriðjudeginum. Það er víst ábyggilegt að þeir hafa ekkert minnkað síðan við Guðný skoðuðum þá síðast! Íburðurinn í garðinum (og auðvitað höllinni sjálfri þó hún hafi nú fengið frí í þetta skiptið) er með hreinustu ólíkindum og það segir sitt að eftir tvær heilsdags heimsóknir í garðinn hef ég örugglega ekki náð að sjá meira en svona fjórðung svæðisins tilsýndar, hvað þá skoðað vandlega. Á miðvikudeginum flugu mamma og pabbi svo heim en við Guðný fórum í dagsferð til Cherbourg (yst úti á Normandie skaga) með lest og höfðum með okkur nesti af svipaðri gerð og í Versalaferðinni í fyrra! Lestarferðin tók þrjá tíma hvora leið en leiðin var svo spennandi að það var allt í góðu lagi með það, við störðum út um gluggann alla leiðina. Og það þrátt fyrir að við höfum vaknað um fimmleytið til að ná lestinni fyrir átta… Einnig má taka fram að þessi ferð var í nokkrum hobbitastíl, með morgunmat, öðrum morgunmat og tíukaffi og þegar við fundum okkur stað til að borða nestið rétt upp úr hálf eitt (í garði hátt uppi á hæð með útsýni yfir bæinn og ströndina (og virkin á ströndinni)) taldist okkur til að með því næðum við fimmtu máltíð dagsins:) Þær voru þó ekki allar í fullri stærð… Það var alveg ótrúlega skemmtilegt að rölta um þennan rólegheitabæ í því frábæra veðri sem við fengum allan tímann og skoða allt frá kaffihúsum og fiskbúðum til stríðsminja niðri á strönd.

Svo var komið að seinni hluta ferðarinnar því Staka kom til Parísar daginn eftir og nú hófst mikið söngprógramm, haldnir voru þrennir góðir tónleikar og mikið gert sér til skemmtunar annað, sem dæmi má nefna að eftir síðustu tónleikana var haldið á “gaulverskan” veitingastað þar sem gríðarmikill matur og ótakmarkað rauðvín (beint úr tunnunni!) rann á ógnarhraða ofan í íslenska söngmunna. Þessum hluta ferðarinnar er (eða verður) þó lýst á fleiri síðum svo ég held ég segi ekkert mikið um hann. En ég mæli eindregið með París í apríl…

Síðasta æfingin mín fyrir Parísarferð

Nú er alveg að koma að því að Staka fari til Parísar (og enn styttra í að ég fari, það gerist á MORGUN!) svo nú er það endaspretturinn.  Þetta er allt að smella saman held ég megi segja og tónleikarnir úti ættu að verða góðir svo lengi sem fólk tapar ekki einbeitingunni við það að vera í París í apríl…  En þetta verður að minnsta kosti alveg örugglega skemmtilegt, hvað sem öðru líður.

Talið niður til Parísar…

Á miðvikudagskvöldið fer ég til Parísar að hitta Guðnýju í þriðja skiptið þennan veturinn!  Þar verð ég yfir páskana og eina viku umfram því Staka kemur svo á fimmtudeginum eftir páska í tónleikaferðalag.  Ætli séu ekki góð páskaegg í París…

Næsta verkefni

Það er farið að styttast verulega í að Staka fari til Parísar að kynna söng Íslendinga búsettra í Danmörku fyrir Frökkum!  Þar sem það er Jónasarár í ár þá er prógrammið að miklu leyti með textum eftir Jónas.  Það verður forvitnilegt að sjá hvernig það gengur í publikum þar.

Mikið stuð!

Allur gærdagurinn fór í kóramót íslenskra kóra erlendis, æfingar um morguninn, tónleikar eftir hádegi og svo gríðarlegt partý um kvöldið! Ég var kominn heim um hálf fimm og vaknaði ekki fyrr en rétt upp úr fjögur!

Oft hef ég nú sungið meira en þetta…

Ég entist bara hálfa æfingu, var orðinn illilega rámur í pásunni. Eftir það var lítið að gera annað en að sitja og hlusta. Næsta verkefni hjá Stöku er að taka þátt í kóramóti íslenskra kóra í útlöndum sem fer fram í Köben á laugardaginn, það verður bara að koma í ljós hvort ég get sungið almennilega þá eða hvort ég mun ennþá sitja og hlusta. Það er þá að minnsta kosti hægt að kýla vömbina í veislunni um kvöldið hvernig sem fer…

Og það er athyglisvert að með þessari færslu er ég búinn að jafna fyrra met í greininni “bloggaðasti mánuður frá upphafi”. Og mars er ekki hálfnaður! Það er greinilegt að ég byrjaði blogg með látum (eins og trúlega flestir) og svo jafnaðist tíðnin fljótlega út. En það er auðvitað skemmtilegast að uppfæra oft, þá nennir fólk að koma reglulega við og lesa…

Fyrsta kóræfingin eftir kvef…

Nú er það spennandi! Ætli ég geti sungið í kvöld eða mun ég byrja að hósta þegar upphitunin er hálfnuð og vera orðinn þegjandi hás fyrir pásu? Miðað við hvað síðasta upphitun (í fótboltanum í gær) gekk frábærlega er víst best að vera við öllu búinn…

Tónleikar:) Og París:)

Nú er ég að leggja af stað í Samuelskirke þar sem Staka og Mpiri (færeyskur kór) halda sameiginlega jólatónleika klukkan 20:00. Og svo þarf ég að fara heim og pakka niður því í fyrramálið flýg ég til Parísar og ætla að vera þar yfir helgina:) Guðný á nefnilega afmæli á morgun svo það er alveg nauðsynlegt að drífa sig í heimsókn:):):):)

Það er gaman að reyna að ráða í c-kóda…

Það hefur ýmislegt drifið á mína daga síðan ég kvartaði undan hryllilegum “tónlistar”smekk nágrannanna (og já ég drekkti dósajólalögunum í Wagner, ég fylgdi ráðleggingum Hildigunnar um styrkleika…), fyrst og fremst (og langskemmtilegast) var það að Guðný kom í heimsókn. Ég geri ekki ráð fyrir að nokkrum þyki undarlegt að ekki hafi verið mikið bloggað þá vikuna. Á laugardaginn var svo Stökuæfing (auk þess að ég rakst á tvær frænkur mínar á götuhorni!) og um kvöldið sungum við fyrir fulla Íslendinga á hóteli hér í borg. Svo var ég mjög menningarlegur á sunnudaginn og fór á tónleika með kórunum Musica Ficta og Tallis Scholars! Það var frekar flott verð ég að viðurkenna, ég held meira að segja að þau séu betri en við:) Í gærkvöldi var svo haldið áfram að vera menningarlegur með því að fara að sjá James Bond. Myndin er snilld. Farið að sjá hana.

Og nú sit ég og reyni að fá einhvern botn í það hvað forritið xrtmkarf.c (ekki reyna að bera þetta fram!) gerir. Og til þess þarf að lesa allan kódann. Og hann er torf…

Frábær músík!

Vá hvað Vespers eftir Rachmarinoff er FLOTT! Staka er að syngja einn kafla úr verkinu á jólatónleikum og ég fæ alltaf gæsahúð! Ef ég fæ tækifæri til að syngja allt verkið einhverntíma þá slæ ég sko pottþétt til. Gaman í bassanum:)

Að skjóta spörfugla með fallbyssu.

Þegar maður notar allt of stórtækar og þunglamalegar aðferðir við að leysa einföld verkefni er manni stundum bent á að nú sé verið að skjóta spörfugla með fallbyssu. Í gær var hér leyst einfalt verkefni með aðferð sem svarar til þess að veiða fiðrildi með kjarnorkusprengju. Þetta ætti a.m.k. að vera traust.

Á fimmtudaginn fer ég að hitta Dr. Watson! Leiðbeinandinn minn í mastersverkefninu heitir þessu stórskemmtilega nafni. Ég er að hugsa um að fara á bókasafn og fá Sherlock Holmes lánaðan…

Og svo er fyrsta Köku…, nei ég meina Stöku æfingin í kvöld. Það stóð í emailinum að það yrði kaka:)

Kominn aftur í siðmenninguna

Ég er sko ekkert í fjögurra vikna páskabloggfríi ef einhver skyldi hafa haldið það, ég var bara úti í sveit um helgina, nánar til tekið í Århus (prófið að þýða hvorn part orðsins fyrir sig og veltið svo fyrir ykkur hvernig þýðingin Árósar gat eiginlega orðið til!?!). Þar hafði ég hvorki aðgang að neti né sturtu og svaf í herbergi með engum rafljósum! Því fékk blogg að bíða þar til ég komst aftur til mannabyggða. Í Århus var Staka í æfingabúðum og söng af miklum móð, bæði á æfingum og á barnum á eftir. Æfingahelginni lauk með tónleikum þar sem fjöldi áheyrenda var slétt prímtala í öðru veldi, á þeim söng kórinn sumt vel en annað lakar eins og gerist. Það er þó alveg ljóst að æfingarnar yfir helgina höfðu skilað sér því sumt hefðum við ekki einu sinni getað komist í gegn um áður. Mér sýnist að allt stefni í flotta tónleika seinna í vor.

Nú á ég stjörnukíki!

Í gær lét ég endanlega undan freistingunni og stökk á stjörnukíkistilboðið sem ég sagði frá í færslu hér fyrir neðan. Nú er kassi með ósamansettum 76mm stjörnukíki á rúminu mínu og ég er byrjaður að grúska í leiðbeiningunum um hvernig á að fara að því að setja hann saman. Skrúfa skrúfa! Ég hef sennilega um það bil viku til að koma honum saman áður en aðstæður verða næst góðar til að prófa hann. Þetta verður (eins og lesendur geta trúlega giskað á) alveg SVAKALEGA gaman!

Í kvöld verður sameiginleg árshátíð Stöku og kirkjukórsins hér í Køben haldin með miklum tilþrifum á Øresundskollegíinu. Stuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuð!!!!!!!!!

Hvað er ég nú búinn að koma mér út í?

Í kvöld um miðnætti mun ég þreyta frumraun mína sem barþjónn! Í Tívolí! Þessi undarlega staða er komin upp vegna þess að í Tívolí verður haldið þorrablót Íslendingafélagsins og íslensku kórarnir hafa tekið að sér að sjá um barinn í fjáröflunarskyni. Þetta verður eitthvað skrautlegt held ég, sérstaklega þar sem ég veit ekki hvað helmingurinn af drykkjunum heitir og hef aldrei á ævinni blandað kokteil. En við sjáum til, þetta getur nú ekki verið mjög flókið.

Í öðrum fréttum er það helst að um daginn fann ég hákarl í póstkassanum mínum. Hann bíður eftir partýinu 18. febrúar þegar allir kollegíisbúar munu vaða hver í annars herbergi og eta og drekka allt sem þeir finna. Verði þeim að góðu:)

Stórátak!

Dagurinn hefur að mestu farið í að taka til. Ég er ekki búinn en ég nenni ekki að halda áfram í dag. Ég sé líka fyrir endann á þessu, ég klára í næstu törn. Á morgun byrjar svo blokk 3 með fyrirlestri í Advanced Cosmology (Hélduð þið kannski að þið væruð laus við cosmologíubrandara? Aldeilis ekki! En øl! *stígvél flýgur yfir barborð*) klukkan 9:15, svo þarf ég að tala við vejleder um verkefnið mitt einhvertímann á morgun eða hinn. Og svo þarf ég að fara og kaupa mér bókahillu, skoða prentara og snatta ýmislegt smotterí sem hefur setið á hakanum (ái!) í langan tíma. Og svo er Stökuæfing þar sem við erum meðal annars að syngja lag Hróðmars Inga við Ferðalok eftir Jónas Hallgrímsson (svakalega flott, alveg ótrúleg músík) og lag í kolklikkuðum pólýritma (en ekkert minna flott fyrir það!) eftir Snorra Sigfús Birgisson við ennþá klikkaðri texta eftir Æra Tobba! Textinn er þvílík heimsklassa vitleysa að það er alveg nauðsynlegt að fá einhvern til að lesa allt kvæðið með þrumuraust (og grafalvarlegum svip) áður en lagið er sungið!

Ekki er ég dauður úr öllum bloggæðum enn…

Í gær skilaði ég ritgerð sem ég hef verið að vinna að síðan ég kom aftur til Köben eftir jólafrí. Ég var búinn að ákveða að ég myndi fara aftur af stað með bloggið þegar ég hefði skilað henni en hvað gerist þá? Jú, netsambandið á kollegíinu velur föstudaginn 13. með fullu tungli til að liggja svo algjörlega niðri að ég gat ekki einu sinni lesið tölvupóst allan daginn, hvað þá gert eitthvað jafn flókið og að logga mig inn á blogger. En nú komst ég inn og þá dettur mér ekkert í hug til að skrifa. Annars hef ég svo sem nóg annað að gera, ég þarf að halda fyrirlestur á mánudaginn um sama efni og ég skrifaði ritgerðina um og svo er Staka að syngja í kvöld, ég þarf að vera kominn á æfingu klukkan fimm. Látum vér því ritræpu lokið að sinni.

Bloggað á Klakanum

Það er víst rétt að láta eitthvað í sér heyra í jólafríinu á Íslandi. Ég lenti um miðnætti aðfaranótt laugardags, daginn eftir las ég svo af blaði verkið sem ég spilaði með SÁ á tónleikum klukkan 5 og aftur á sama tíma á sunnudag. Alltaf gaman að æða inn á síðustu stundu! Tónleikarnir tókust þokkalega fannst mér, þó munaði litlu að illa færi þegar SUMIR gleymdu að endurtaka:) Nú er undirbúningur fyrir Stökutónleikana 27. des. kominn á fullt, plaköt út um allan bæ og ef einhver skyldi halda að ekkert yrði auglýst á þessari síðu þá er það misskilningur. Tónleikarnir verða í Langholtskirkju klukkan 8 (um kvöld:)) og kostar 1000 kall inn. Algjör spottprís og fyrir þúsundkallinn fást mjög skemmtilegir tónleikar.

Að lokinni tónleikahelgi

Stökutónleikarnir á föstudaginn gengu bara nokkuð vel held ég megi segja. Í það minnsta virtust áheyrendur ánægðir. Heims um ból var tekið sem aukalag í fjöldasöng og fyrir það var ákveðið að nýta eitthvað af hljóðfæraleikarahjörðinni sem Staka hefur á að skipa, því var spilað með á orgel, horn og trompet. Á laugardag sungum við svo tvö lög á Nordatlantisk Julekonsert, þar sem auk okkar komu fram færeyskir, grænlenskir og tveir aðrir íslenskir kórar. Eftir þá tónleika var svo heljarmikið partý í færeyingahúsinu þar sem allir kórarnir komu saman, átu gríðarlega og drukku, og virtust vera að keppast við að yfirgnæfa hver annan. Staka vann með því að syngja “Ó mín flaskan fríða” í þrumandi fimmundasöng!

Í þessari veislu kom fram sú hugmynd að Staka endurtæki tónleikana á Íslandi milli jóla og nýárs, og skipti engum togum að allt var sett af stað í skipulagningu og er nú stefnt að því að tónleikar verði að kvöldi 27. desember í (enn sem komið er óþekktri) kirkju. Þeir sem ekki drifu sig til Köben á tónleikana á föstudag (hvernig sem á því getur staðið:)) geta því farið að hlakka til. Þetta varður kjörið tækifæri til að heyra í góðum íslenskum kammerkór sem annars heldur sig í Danmörku.

Annars er farið að styttast allverulega í það að ég fari heim í jólafrí, ég fer í loftið á föstudaginn klukkan 20:10 að staðartíma. Daginn eftir spila ég svo á jólatónleikum með Sinfóníuhljómsveit Áhugamanna eitthvert verk sem ég veit ekki ennþá hvað er, eða hvaða part (af fjórum) ég á að spila! Þetta verður hörkuspennandi!

Stærsti listviðburður ársins!!!

Annað kvöld (föstudagskvöld) klukkan 20:00 að staðartíma verða jólatónleikar Stöku haldnir í Skt. Pauls Kirke í Kaupmannahöfn. Á dagskrá verður jóla- og Maríutónlist frá ýmsum tímum, frá 14. til 21. aldar. Staka er íslenskur kammerkór í Kaupmannahöfn, kórfélagar eru rúmlega 20. Aðgangseyri er stillt mjög í hóf miðað við hversu metnaðarfullt (og vel flutt, ekki gleyma því:)) prógrammið er. Látið ekki þennan stórviðburð fram hjá ykkur fara…

Hámenning í Kaupinhafn (og svall í Svíþjóð)!

Í gær söng ég í fyrsta skipti opinberlega með Stöku og gekk bara nokkuð vel. Við sungum á bókmenntakvöldi í Jónshúsi á milli þess sem lesið var upp úr nýjum íslenskum bókum. Sem betur fór var hægt að vera annarsstaðar í húsinu á meðan lesið var því annars hefði ég sofnað, og sennilega hrotið gríðarlega! Ljóðabækur og gras(“mat”)reiðslubækur halda ekki minni athygli neitt sérstaklega vel.

Annars er ég að fara í svakalegt partý annað kvöld. Það er 1. desember partý í Lundi og ég legg af stað héðan um hádegið, tek lest á Hovedbanegården, þaðan aðra lest til Malmö og svo enn aðra til Lundar (þegar ég er búinn að slæpast aðeins í Malmö fyrst). Svo gisti ég eina nótt hjá Guðrúnu og Jonasi og tek lestina heim daginn eftir. Ég held þetta sé í fyrsta skipti sem ég fer milli landa til að fara í partý!

Löng helgi +mánudagur búin

Hafið þið vitað jólaglögg með Jaegermeister og viskýi? Slíkur drukkur var framreiddur í kórpartýi Stöku á föstudagskvöldið var (það byrjaði nú sem venjuleg jólaglögg en kórstjórinn komst í blönduna!) og reyndist hafa hin skemmtilegustu áhrif á liðið, sérstaklega þegar Rammstein var bætt við. Ég var kominn heim upp úr sjö, þó má taka það fram að þar sem ég bý úti í sveit (Albertslund fyrir þá sem vilja vita) þá þarf ég að bíða eftir morgunlestunum sem byrja að ganga milli fimm og sex ef ég er í bænum lengur en til miðnættis. Það er að segja ef ég vil ekki borga morð fjár fyrir næturstrætó sem fer ekki einu sinni alla leið. Laugardagurinn var svo tekinn í að læra (maður þarf víst að gera það líka), ég er að kynna mér þyngdarbylgjunema fyrir verkefni í Astonomisk Instrumentering. Sá kúrs verður bæði próflaus og einkunnalaus, bara staðið/fallið, ég hef aldrei tekið svoleiðis kúrs áður. Á sunnudeginum var svo fjögurra tíma kóræfing þar sem ég söng í fyrsta skipti það fræga lag “Ég vil lofa eina þá” eftir Báru Grímsdóttur. Flott músík og ótrúlega merkilegt að syngja allt í einu “Eurovision módúleringu” í íslensku kórverki, kemur mjög skemmtilega út. Ég var raunar ansi rámur á þessari æfingu, hálsbólgan sem var farin ákvað að veita smá mótspyrnu aftur og mig grunar að það hafi heyrst í gegn því kórinn er ekki mjög fjölmennur (7s, 5a, 5t, 5b). Við erum líka að syngja “A hymn to the Virgin” eftir Britten og þar var ég settur í sólókvartett (gaman!!!!) sem syngur á móti kórnum. Eins gott að gera það almennilega. Það eru jólatónleikar 9. des og Litteraturaften í Jónshúsi 1. des svo þetta er allt að skella á. Um leið og æfingin var búin mátti ég svo hlaupa á fullri ferð næstum allt Strikið á enda til að komast í bíó að sjá Harry Potter 4. Myndin er góð og vel þess virði að sjá hana en eins og alltaf þegar gerðar eru myndir eftir bókum sem ég þekki vel finnst mér allt of miklu breytt. Ég veit það þarf að stytta (bókin er á stærð við amerískan ísskáp) en fyrr má nú vera. Hvað ætla þeir þá að gera við næstu bók sem er tvisvar sinnum lengri? Í morgun fór ég svo í fyrirlestur í Particle Cosmology hjá mjög merkilegum Indverja sem segir einn brandara á 10 mínútna fresti. Einn af hverjum fimm er fyndinn. Þess á milli er hann raunar ágætur fyrirlesari svo þetta er allt í lagi.

Upphitaður kjúklingur þegar ég kom heim. Nammnammnammm……:-)

Hin árlega hausthálsbólga!

Ég var að koma af kóræfingu þar sem ég söng ekki neitt, ástæðan er sú að þessa dagana er hin árlega hausthálsbólga í gríðarlegu stuði. Raunar er hún yfirleitt miklu fyrr á ferðinni (annars héti hún vetrarhálsbólga) en þar sem bæði september og október voru hlýir hér í Danaveldi (20°C lengst af í september) þá náði hún mér ekki fyrr. Skemmtilegast var ástandið á föstudaginn þegar ég gerði það mér til gamans að syngja bjórkjallarann (In tiefen Keller) niður á stóra C! Ef maður gæti nú haldið hálsbólguraddsviðinu þótt maður losnaði við önnur raddleg áhrif af henni, þá væri gaman.

Í öðrum fréttum er það helst að í dag voru sveitarstjórnarkosningar í Danmörku, í tilefni af því er rétt að líta á þetta:

Administratium

Investigators at a major research institution recently discovered the heaviest element known to science and have tentatively named it Administratium. Administratium has no protons or electrons, thus having an atomic number of 0. It has, however 1 neutron, 125 deputy neutrons, 75 assistant neutrons and 111 deputy assistant neutrons, giving it an atomic mass of 312. These 312 particles are held together by a force that involves the continuous exchange of meson-like particles called morons. It is also surrounded by vast quantities of lepton-like particles called peons. Since it has no electrons, Administratium is inert. However, it can be detected chemically, as it impedes every reaction it comes into contact with. According to the discoverers, a minute amount of Administratium causes one reaction to take over four days to complete when it would normally have occurred in less than a second.

Administratium has a normal half-life of approximately 3 years; it does not decay, but instead undergoes a reorganization in which a proportion of the deputy neutrons, assistant neutrons, and deputy assistant neutrons exchange places. In fact, an Adminstratium sample’s mass will actually INCREASE over time, since with each reorganization some of the morons inevitably become neutrons, forming new isotopes.

This characteristic of moron promotion leads some scientists to speculate that Administratium is spontaneously formed whenever morons reach a certain quantity in concentration. This hypothetical quantity is referred to as the “Critical Morass”. You will recognize it when it occurs.